FA98 — Fictieve verzekering en bestuursrechtelijke dwang
Het Feit
De overheid erkent dat iemand onverzekerd is, maar behandelt hem alsof hij verzekerd is om premie te innen; de mens wordt object van beleid, niet partij bij contract.
De overheid erkent dat iemand onverzekerd is, maar behandelt hem alsof hij verzekerd is om premie te innen; de mens wordt object van beleid, niet partij bij contract.
Toelichting: Het CJIB beweert dat iemand “verzekerd is van rechtswege” terwijl er geen polis, geen verzekering en geen instemming bestaat.
De inning is gebaseerd op artikel 18a t/m 18i Zorgverzekeringswet, waarin een bestuursrechtelijke premie wordt opgelegd aan iedereen die volgens registratie onverzekerd is.
Dit is een juridische paradox: de overheid erkent dat iemand onverzekerd is, maar behandelt hem alsof hij verzekerd is, om vervolgens premie te innen.
Het handelen van het CJIB en CAK rust op een fictie, niet op een contract of feitelijke dekking.
Hiermee wordt de mens niet behandeld als partij in een overeenkomst, maar als object van beleid.
De CJIB-brief is administratief van aard en wordt verstuurd onder de vlag van het Ministerie van Justitie en Veiligheid, waardoor privaat- en publiekrecht door elkaar lopen.
De mens wordt hierin beschouwd als drager van een dossiernummer, niet als partij bij een contract.
Er bestaat geen privaatrechtelijke overeenkomst tussen de betrokkene en het CJIB; de inning berust op status, niet op wil.
Kennisgeving, betaling en dreiging worden toegepast zonder wederzijdse overeenkomst.
De Leugen
Deze sectie beschrijft de leugen of misvatting die aan dit feit ten grondslag lag.
De Ontdekking
Deze sectie beschrijft het proces van ontdekking: welke vragen werden gesteld, welke observaties werden gedaan, en hoe het inzicht ontstond.
De Argumenten
Deze sectie bevat de argumenten die dit feit ondersteunen en weerlegt tegenargumenten.
De Zoektocht
Deze sectie beschrijft welke nieuwe vragen en onderzoeksrichtingen uit dit feit voortkomen.